- Details
- Geschreven door: pnl
- Categorie: leven-cultuur
- Hits: 52
Er is een soort ernst waar we bijna niet meer van loskomen. We nemen onze plannen serieus, onze meningen, onze zorgen — en vooral onszelf. En toch: zet je een stap achteruit, ver genoeg, tot voorbij de wolken en de sterren, dan verschrompelt al dat gewicht tot iets bijna komisch kleins. Precies op die plek begint de uitnodiging van Friedrich Nietzsche (1844–1900): neem jezelf wat minder zwaar op, leer om jezelf te lachen, en vergeet vooral niet om te leven.
Dit stuk volgt drie gedachten die samen een verrassend luchtig levensadvies vormen: de mier die zich het middelpunt van het bos waant, het lachen dat zich met de wijsheid verbindt, en de amor fati — de liefde voor het eigen lot. Geen van de drie is een pleidooi voor onverschilligheid. Het is iets subtielers: een vrolijkere manier van ernst.
De mier die zichzelf het doel van het bos waant
De bekendste beeldspraak staat, anders dan vaak wordt gedacht, niet in De vrolijke wetenschap, maar in Menschliches, Allzumenschliches — meer bepaald in het derde deel, Der Wanderer und sein Schatten (De wandelaar en zijn schaduw, 1880). In aforisme 14, met de veelzeggende titel „De mens, de komediant van de wereld”, laat Nietzsche eerst de sterrenkundigen aan het woord. Zij bekijken de aarde van heel ver, en dat perspectief ontnuchtert (Nietzsche, 1880/1988a).
„… daß das Leben auf jedem dieser Gestirne, gemessen an der Zeitdauer seiner Existenz, ein Augenblick, ein Aufflackern gewesen ist, mit langen, langen Zeiträumen hinterdrein, – also keineswegs das Ziel und die letzte Absicht ihrer Existenz.”
Vrij vertaald: dat het leven op elk van die sterren, afgemeten aan de duur van zijn bestaan, slechts een ogenblik is geweest, een opflakkering, met lange, lange tijdperken erna — dus geenszins het doel en de laatste bedoeling van hun bestaan. Het leven is een vonk die kort oplicht in een onmetelijke duisternis. Niet het middelpunt, niet de bedoeling — een voorbijgaand verschijnsel.
Lees meer: De mier in het bos: Nietzsche over onszelf minder serieus nemen
- Details
- Geschreven door: pnl
- Categorie: leven-cultuur
- Hits: 88
Om de twee à drie dagen rol ik dezelfde ronde af: van Okrug Donji op Čiovo naar Kaštel Sućurac en weer terug. Bijna vijftig kilometer, vrijwel vlak, met de Adriatische Zee rechts van me en de bergketen Kozjak links. Het echte doel ligt op het keerpunt: een espresso op het terras van caffe bar Matela. Wat als een simpel koffieritje begon, is intussen mijn vaste rondje geworden — snel genoeg om de benen te voelen, mooi genoeg om er nooit genoeg van te krijgen.
Lees meer: Om de twee dagen naar Matela: mijn vaste kustrit langs de zeven kaštels
- Details
- Geschreven door: pnl
- Categorie: leven-cultuur
- Hits: 94
Geen levende kunstenaar heeft de straat zo grondig veranderd in een politiek podium als Banksy. Wat begon als illegale graffiti op Bristolse muren groeide uit tot een wereldwijd herkenbare beeldtaal die oorlog, macht, migratie en de kunstmarkt zelf op de korrel neemt. Deze gids loopt langs zijn meest iconische motieven en werken, met telkens de vraag: wat zegt dit beeld, en waarom raakt het vandaag nog een zenuw?
Over de afbeeldingen. Dit artikel toont bewust geen foto's van de besproken werken. Banksy's beelden zijn auteursrechtelijk beschermd — beheerd via zijn bureau Pest Control — en voor muurschilderingen geldt in het Verenigd Koninkrijk en de meeste EU-landen geen "freedom of panorama", waardoor ook foto's van die werken niet vrij herbruikbaar zijn. Bovendien laadt deze site uit privacyoverwegingen geen externe beelden of bronnen. Wie de werken wil bekijken, vindt ze eenvoudig via de bronnen onderaan of via de officiële kanalen van Banksy.
De muur als medium
Banksy werkt met de stencil: een uitgesneden sjabloon waarmee hij in seconden een scherp, herhaalbaar beeld op een muur spuit. Die techniek is geen toeval. Ze maakt snel en anoniem werken mogelijk in de publieke ruimte, precies waar de macht zichtbaar is en waar een boodschap niemand om toestemming vraagt. Kunsthistoricus Cedar Lewisohn plaatst Banksy in zijn standaardwerk Street Art: The Graffiti Revolution (2008) nadrukkelijk in de traditie van de street art die verder gaat dan klassiek graffitischrift: het beeld, niet de naam van de maker, staat centraal.
Stadsgeograaf Kurt Iveson beschrijft in zijn veel geciteerde essay "Graffiti, Street Art and the City" (City, 2010) hoe straatkunst een strijd voert om wie de stedelijke ruimte mag beschrijven. Overheden proberen graffiti te wissen; toch is de vorm wereldwijd verspreid geraakt. Banksy speelt dat conflict bewust uit: zijn werk verschijnt zonder vergunning, wordt gefotografeerd, gedeeld en soms binnen een dag verwijderd — waarna de verwijdering zelf onderdeel van het statement wordt.
Lees meer: Banksy ontcijferd: iconische motieven en de politieke kracht van straatkunst
- Details
- Geschreven door: pnl
- Categorie: leven-cultuur
- Hits: 96
In de vroege ochtend van 4 augustus 1995 zette Kroatië de grootste militaire operatie uit zijn geschiedenis in gang. Vier dagen later was de zelfuitgeroepen Republiek Servisch Krajina verdwenen, was bijna een vijfde van het land heroverd en was de Kroatische Onafhankelijkheidsoorlog in de praktijk beslist. Operatie Storm — in het Kroatisch Operacija Oluja — is tot vandaag zowel het meest gevierde als het meest omstreden hoofdstuk van de moderne Kroatische geschiedenis. Deze bijdrage schetst de historische context, het verloop van de operatie en de betekenis ervan tot op heden, met aandacht voor de sterk uiteenlopende manieren waarop Kroaten en Serven de gebeurtenissen herinneren.
1. Historische context: hoe Krajina ontstond
De wortels van het conflict reiken tot ver vóór 1991. De Krajina (letterlijk ‘grensland’) was vanaf de zestiende eeuw een militaire grenszone van het Habsburgse rijk tegen het Ottomaanse rijk. Orthodoxe kolonisten die zich er vestigden, kregen grond en privileges in ruil voor militaire dienst; hun nakomelingen identificeerden zich later als Serven. Zo ontstond een substantiële Servische bevolking in wat vandaag Kroatisch grondgebied is.
Toen Kroatië op 25 juni 1991 zijn onafhankelijkheid van het uiteenvallende Joegoslavië uitriep, verzette een deel van de Servische minderheid zich hiertegen. Met steun van het Joegoslavische Volksleger (JNA) en Belgrado riepen zij de Republiek Servisch Krajina (RSK) uit, die op haar hoogtepunt ongeveer 18% van het Kroatische grondgebied controleerde. Tijdens de gevechten en de etnische zuiveringen die volgden, werd de niet-Servische bevolking op grote schaal uit deze gebieden verdreven (Association for Diplomatic Studies and Training, 2016).
Van bestand naar patstelling (1992–1995)
Begin 1992 bracht een door de VN bemiddeld staakt-het-vuren de frontlijn tot stilstand. De Verenigde Naties verdeelden het betwiste gebied in vier sectoren (Noord, Zuid, Oost en West) en stationeerden vredestroepen. De facto ontstond een bevroren conflict: de RSK bestuurde haar gebied vanuit de stad Knin, terwijl internationale vredesplannen — waaronder het zogenaamde Z-4-plan, dat de Krajina-Serven vergaande autonomie bood — keer op keer strandden (Hrvatski sabor, z.d.).
In het voorjaar van 1995 verschoof het militaire evenwicht. Met Operatie Bljesak (‘Flits’) heroverde Kroatië begin mei in enkele dagen Sector West in West-Slavonië. Die snelle overwinning toonde aan dat de RSK-verdediging kwetsbaar was en vormde de generale repetitie voor wat drie maanden later zou volgen (Association for Diplomatic Studies and Training, 2016).
Lees meer: Operatie Storm (Oluja, 1995): triomf, tragedie en de lange schaduw over Kroatië
- Details
- Geschreven door: pnl
- Categorie: leven-cultuur
- Hits: 147
Stel je een vrouw voor van tachtig jaar. Ze spreekt vloeiend Frans, want ze heeft jarenlang in Parijs geleefd en kleding genaaid voor Franse modehuizen. Ze is teruggekeerd naar haar eiland bij Trogir, kweekt haar eigen groenten, deelt die met de buren, en gaat elke zondag naar de mis in de dorpskerk. Op zaterdag verhuurt ze kamers aan toeristen — niet via een groot bedrijf, maar op eigen kracht, met handgeschreven bordjes bij de weg.
Die vrouw heet Danica, en ze belichaamt precies de culturele mix die dit artikel probeert te begrijpen: de combinatie van kapitalisme, communisme en katholicisme die zo typisch is voor de Dalmatische kust.
Dit artikel volgt die lagen chronologisch, van de Venetiaanse republiek (circa 1420) tot het hedendaagse Kroatië in de Europese Unie. Elke periode wordt besproken aan de hand van drie vragen: welke invloed had ze op het ondernemerschap, op het gemeenschapsgevoel, en op het geloof?
Lees meer: Drie Zielen, Één Kust — Kapitalisme, communisme en katholicisme in Dalmatië
- Details
- Geschreven door: pnl
- Categorie: leven-cultuur
- Hits: 144
Welkom bij House Seaview, ons stenen vakantiehuis met zeezicht op het eiland Čiovo in Dalmatië, Kroatië. Op deze pagina krijg je een indruk van het huis en de omgeving — zodat je je jouw verblijf al helemaal kunt voorstellen.
In het kort: een gezellig stenen huis in Okrug Donji, op wandelafstand van het strand en een strandbar, met een ruim balkon en uitzicht over de baai. Trogir ligt op een steenworp, Split en Šibenik binnen een uur.
Lees meer: House Seaview – ons vakantiehuis met zeezicht op Čiovo (Kroatië)
- Details
- Geschreven door: pnl
- Categorie: leven-cultuur
- Hits: 119
Vijf vakantieaanbevelingen, elk spoilervrij samengevat — van kosmische hard-SF tot stille literaire fictie. Bij elk boek staat kort waarom het de moeite waard is en in welke toon het geschreven is.
1. Children of Time — Adrian Tchaikovsky
Hard science fiction · Arthur C. Clarke Award · eerste deel van een reeks
De laatste overlevenden van de mensheid ontvluchten een verwoeste aarde op zoek naar een nieuwe thuis. Ze vinden een al lang geleden getransformeerde planeet — die echter niet leeg is. Een nanovirus, oorspronkelijk bedoeld voor apen, heeft er een nieuwe spinnensoort laten muteren. De roman vertelt twee parallelle verhaallijnen: het wanhopige gevecht van de mensen aan boord van hun generatieschip en, over duizenden jaren heen, de ontwikkeling van hoogst intelligente spinnen die taal, cultuur en technologie voortbrengen — totdat beide lijnen op elkaar botsen.
Waarom het past: Dezelfde kosmische tijdschaal en conceptuele kracht als Cixin Liu's The Three-Body Problem. Tchaikovsky slaagt erin je te laten meeleven met wezens waar je je normaal aan zou gruwelen.
Toon: Episch, ideëel gedreven — vraagt geduld maar geeft veel terug. Meerdere vervolgdelen beschikbaar: stof voor de hele vakantie.